เพื่อนเก่า

ดีจัง มีเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ เป็นความเหงา..

ไม่เคยห่างหายไปไหนจากเราได้นานเกินลืม เดี๋ยวเดียวก็กลับมาอยู่เป็นเพื่อนกันอีกแล้วนะ เจ้าความเหงาเนี่ย คนอื่นไม่รู้เขาจะคิดยังไงกับมัน แต่เราว่า ถ้าไม่มีมันมานอนด้วยซักคืน เราคงรู้สึกแปลกไปจากเดิมเยอะอ่ะ

พอโตๆกันขึ้นมา อะไรๆที่เคยเป็นอยู่กันแบบง่ายๆ มันก็กลับกลายเป็นเรื่องยากเย็นขึ้นมาซะเฉยๆ จากที่เคยพูดกันแค่ไม่กี่คำก็รู้เรื่อง กลายเป็นว่าต้องเรียกมานั่งคุยกันเป็นเรื่องเป็นราว ใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆ ถึงขนาดนั้นแล้วบางที ยังไม่เหลือคำว่า เพื่อน ไว้ให้เชื่อใจในคำพูดกันอีกแน่ะ

แล้วนี่ยิ่งโตขึ้น เราจะเรียก เพื่อนที่เป็นมนุษย์แบบเราๆ ว่า เพื่อนเก่า ได้ยังไง ?

ก็คงมีแต่ เจ้าเพื่อนเก่าที่เป็น ความเหงา นั่นแหละ ที่คงอยู่กับเราตลอดมาและคงจะตลอดไป