วันนี้

ห่างหายไดอารี่ที่ค่อนข้างจะส่วนตั๊ว ส่วนตัวนี้ไปหลายวันโข เกือบเดือนก็ว่าได้ ไม่เค้ย ไม่เคยห่างไปนานขนาดนี้ เด่วต้องรีบเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาซะก่อนที่จะลืม

มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นอีกครั้งในชีวิตส่วนตัว ที่เคยคิดว่าไม่มีอะไร ไม่มีใครแล้ว อยู่มาวันหนึ่ง เวลาก็พิสูจน์ถึงคำว่า "คนที่ใช่" สำหรับเราจนได้ (วุ๊ย..อายจัง) ไม่อยากบอกเลยว่า วันนี้หัวใจไม่ว่างซะแล้ว ก็ไม่ใช่คนใหม่ที่ไหน แต่เป็นคนเก่าที่บัลกาเรียนั่นแหละ ทำไปทำมา ก็ต้องกลับมาพบรักกันจริงๆ ไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ เราอุตส่าห์ตัดใจไปสิบรอบแล้วนะ แต่ก็ต้องวนกลับมาเจอกันอีกจนได้ บางทีเราก็โมโห ฉุนเฉียว และพาลรู้สึกเกลียดไปหลายครั้ง แต่ถ้าไม่ผ่านอารมณ์และช่วงเวลาเหล่านั้น เราคงไม่ได้รู้จักคำว่า รัก อย่างแท้จริงกัน เป็นความรักที่ไม่ใช่รักแต่ฝ่ายเดียว เหมือนที่เราเคยเจอมาบ่อยๆ แต่เป็นความรักที่เจอกันครึ่งทาง ต่างคนต่างผลัดกันรัก ผลัดกันเจ็บ ก็สมบูรณ์ดีอ่ะนะ เราว่า

พอดีกว่าเรื่องรักๆ เอาเรื่องงานมั่ง ยังไม่ได้เอารูปมาอัพเดทให้ดูเลย เพราะช่วงนี้เริ่มยุ่งจัดอีก ยิ่งมีเรื่องส่วนตัวเข้ามา ยิ่งหาเวลาว่างไม่ค่อยจะเจอ ก็เมื่ออาทิตย์สิ้นเดือน ไปเมืองจีนมาน่ะสิ กวางโจว ไปทำงาน ทั้งประชุม ทั้งออกบูท แต่ก็ไม่ได้ไปขายอะไรกะเขาหรอก เพราะไม่ค่อยมีลูกค้าคนไทย นับได้ทั้งสองวันที่ไปยืน มีมาสองคนเองคนไทยง่ะ งิงิ รู้สึกอายยังไงก็ไม่รุ แต่ไม่เป็นไร ยอดขายในเมืองไทยไม่ตกเป็นใช้ได้ ให้ประเทศอื่น(บริษัทเดียวกันนะ) เขาขายต่างชาติไปก็ได้

กวางโจวที่ไป ขอบอกว่าให้ไปอีกไม่ไปเด็ดๆ ไม่ได้รู้สึกอยากไปเที่ยวไหนเร้ย ถึงมีเวลาก็เหอะ แต่ก็ไม่มีเวลาหรอกนะ ประชุมเสร็จก็เย็น กินอาหารกันเสร็จก็มืด เข้าห้องนอนเล่นเนตดีกว่า ฝนตกด้วย อากาศแย่มาก ถนนหนทาง ห้องน้ำสาธารณะสกปรกเป็นที่สุด ไม่ไหว ไม่ต้องถึงขนาดเข้าไปใช้หรอก แค่เดินผ่านห้องน้ำใต้รร.ที่พัก ยังยกมือปิดจมูกแทบไม่ทัน แหยะ!!

ตอนก่อนไปกะว่าจะลองไปหาโทรศัพท์มือถือถูกๆสักเครื่อง แต่ไปจริงๆ เราว่าเมืองนี้ขายของแพงอ่ะ บางรุ่นแพงกว่าเมืองไทยอีก สรุปเลยไม่ได้ซื้ออะไรกลับมาเลย ได้โสมเม็ดมาสามกล่อง ฝากน้องๆที่ทำงานยังไม่ครบคนเลย รู้สึกผิดมากๆ เอาไว้เดี่ยวค่อยแก้ตัวใหม่ ไปเที่ยวสงกรานต์เจอขนมอร่อยๆ ค่อยซื้อกลับมาฝากกันเนอะ โสมเม็ดที่ได้นั่น ก็เพราะร้านมันอยู่หน้ารร.เอง แล้วกะว่าก่อนวันกลับจะข้ามถนนไปซื้ออีกรอบ ปรากฏว่าเอาเข้าจริงๆ หมดเวลาไม่ทันการณ์ อีกอย่าง อุปสรรคสำคัญ คนที่นั่นพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เรยยยยย ไปไหนคนเดียวไม่ได้เด็ดๆ ต้องเอาเพื่อนคนจีนไปด้วยทุกครั้ง เห่อ...นี่แหละทำให้ซื้อเองไม่ได้

อุ๊บบซ์ .. เวลาอันน้อยนิดผ่านไปอีกแล้ว ต้องรีบไปอาบน้ำนอนก่อนล่ะ พรุ่งนี้ไปทำงานและนับไปอีก 4 วัน ก็ได้ไปเที่ยวทะเลแย้วววว~~วู้ววว~~~