จะบินอีกแล้ว

คราวนี้ไปใกล้เหมือนเดิม ปีนี้ยังไม่ได้ไปไหนไกลๆซักทีเลย มัวแต่ใช้เวลา ใช้เงินอยู่ที่นี่ แห่ะ .. ทำเป็นมีเงินให้ใช้เยอะแยะอย่างนั้นแหละ

พอดีมีประชุมสินค้าใหม่ พร้อมเข้าอบรมสองวันที่มาเลเซีย เลยได้โอกาสไปเยี่ยมพ่อญี่ปุ่นเราด้วย เห็นแกถามมาตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้วว่ายังไม่มีโอกาสไปมาเลเซียหรอ? คงเหงาน่ะ ตามประสาคนแก่ ขนาดเรายังไม่แก่(มากเท่าไหร่)ยังเหงาได้ขนาดนี้ แล้วยิ่งแกอยู่คนเดียว ให้แกร่งยังไง แต่อยู่ต่างบ้านต่างเมืองคนเดียวนานๆ ก็กร่อนได้เหมือนกันล่ะ เราเองก็คิดถึงแกเหมือนกัน ไม่ได้เจอกันหลายเดือนแล้ว คิดไปคิดมา ก็มีพ่อคนนี้คนเดียวแหละ ที่เป็นผู้ชายคนเดียวในโลกนี้ที่ให้ความรักแก่เราโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ซึ่งขนาดเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกันยังไม่เคยให้เราได้เลย แล้วทำไมเราจะรักและเคารพแกไม่ได้

ไปวันเสาร์ตอนเย็นแล้วล่ะ ตอนแรกว่าจะไปวันอาทิตย์ แต่พอมาดูเวลาเลยเปลี่ยนใจ ไม่อยากรีบร้อนเดินทาง ไปแบบชิวชิวดีกว่า ยังไงเราก็ไม่มีใครหรืออะไรให้รั้งอยู่ที่นี่อยู่แล้ว วันหยุดก็ทำตัวสบายๆ เดินเอื่อยๆลากกระเป๋าออกจากบ้านคนเดียวดีกว่าเนอะ ตอนกลับอาจจะเหนื่อย เพราะวันอาทิตย์กะวันจันทร์น่ะยังไม่ทำงาน ไปพักผ่อน ว่ายน้ำ กินข้าว อยู่กับพ่อก่อน แล้ววันอังคารกะวันพุธนั่นค่อยเป็นวันโหด อบรมสัมนาสองวันเลย ตอนเย็นวันพุธเสร็จก็กระโดดขึ้นเครื่องบินกลับเมืองไทยทันที ไม่มีเวลานอนเล่นที่โน่นอีกคืนแล้ว เพราะช่วงนี้งานเข้าเหมือนกัน ต้องรีบกลับมาเคลียร์ ทิ้งไปนานไม่ได้

แต่เด่วก็จะมีลายาวอีกล่ะ งานเลี้ยงฉลองสมรสแป้งกะนิโคที่บินมาจัดที่เชียงใหม่ กะไปอีก 6 วันเลยช่วงกลางเดือนถึงปลายเดือน ตอนนี้ต้องรีบๆจัดการงานไปให้ราบก่อน

เอาล่ะ ได้เวลากินข้าว ทำจิตใจให้เบิกบาน พร้อมรับงานกันต่อไป ..