หัวหินเมื่อต้นเดือน

นึกอยากไปเที่ยวทะเล ก็ไม่รีรอ กระโดดขึ้นรถขับไปกันเรย ไม่ต้องจองที่พักกันก่อนอีกต่างหาก ไปมาเมื่อวันพุธวันที่หนึ่งพอดี ไปถึงก็มืดค่ำแล้ว เพราะกว่าจะออกจากกรุงเทพฯก็ห้าโมงเย็นโน่น อีกอย่าง ตอนแรกกะว่าจะไปนอนที่ปราณบุรีนะ ไม่ใช่หัวหิน แต่พอไปถึงปราณบุรีมันมืด แล้วหาที่พักไม่เจอ ฮ่าๆ เลยต้องขับกลับมาที่หัวหิน พักที่หัวหินแกรนด์ สบายใจกว่าเยอะ คนพลุกพล่าน ตลาดยังไม่วาย

ไม่ใช่ภาพถ่ายจากดาวเทียมของกูเกื้ลนะ แต่นี่เป็นวิวที่มองจากหน้าต่างห้องชั้นสิบห้าลงมาที่ตลาดหัวหินแกรนด์ จะเห็นว่าคนยังคึกคักกันอยู่ ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะสองทุ่มเข้าไปแล้ว
แล้วก็หิวสิ หาร้านที่ใกล้ที่สุดนั่งก่อนแหละ ก็ที่รร.นั่นแหละ หมูจุ่ม ทะเลจุ่มเขา น้ำจิ้มแซ่บมั่กๆ หูย..นึกแล้วยังน้ำลายไหล แต่ฝรั่งน้ำตาไหลค่ะ กินไม่ได้ น่าสงสาร เอิ๊กๆๆ
วันรุ่งขึ้นก็เป็นวันชายทะเลที่สงบเงียบ ยกเว้นก็แต่เสียงโทรศัพท์ของอิช้านที่ยังไม่ค่อยสงบเท่าไหร่ อ้าว..ก็หนีงานไปนิ จะสงบได้งัย อิอิ แต่เที่ยววันธรรมดา ดีกว่าวันเสาร์ทิตย์เยอะแยะ ไม่ต้องไปยุ่งกะใครให้เมื่อย แต่ก้อยังมีพ่อค้าแม่ขายแวะเวียนมาเสนอสินค้าไม่ห่างหายอยู่นะ มีอยู่รายหนึ่ง แหม..ตอนแรกก็สนใจดีหรอก เพราะเป็นผ้าผืนใหญ่ๆ แต่คุยไปคุยมา มาถามว่าเราท้องหรือป่าว เอ๊...ยังไง?? ท้องเขาก็ไม่ใหญ่โตอะไรขนาดน้านนะยะ โห..ยืนยันด้วยรูปเรย นี่!! เรยไม่ซื้อมานเรย ชิชิ(ถ้าท้องจริงจะไม่ว่าเรย เห่อ..)
แล้วก็ไปเที่ยวเขาตะเกียบ อยากปีนขึ้นไปข้างบนนะ เห็นว่าสวยมาก แต่ไม่มีเวลา และแรงพออ่ะ เพราะคิดว่ากว่าจะไปถึงก็คงเย็น กว่าจะลงมาอีก เด่วขับรถกลับบ้านจะน่องปูดกลางทางซะก่อน
ไปหัวหินทั้งที ฝรั่งก็ตื่นเต้นกับสถานีรถไฟเป็นธรรมดา เพราะสถานีหัวหินเขาสวยเนอะ ไม่เน่าเหมือนสถานีอื่นๆ เก็บรูปไว้เป็นที่ระลึกหน่อย

ตอนนี้ชีวิตก็ค่อนข้างลงตัว แต่ก็ยังไม่มั่นคงเท่าไหร่ เอ๊ะ..ยังไง ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ทำวันนี้ให้ดีที่สุดไว้ก่อน ตกลงใจซื้อคอนโดต่อจากโอโต้ซังแล้ว ยื่นเรื่องกู้ไปเรียบร้อย รอผลอีกนิดหน่อยแค่นั้น แล้วก็ย้ายเข้าไปอยู่แล้วด้วย ทั้งที่ต้องซ่อมพื้น ซ่อมตู้ แล้วก็ผนังกะฝ้าอีกเล็กน้อย เอาน่า..ค่อยๆทำไป ไม่เยอะแยะมากมายหรอก เด่วถ้าเสร็จแล้ว เรียนเชิญพ่อแม่พี่น้องไปเที่ยวได้นะจ๊ะ อ้อ..บ้านเขามีครัวด้วย จะทำอาหารอร่อยๆไว้ให้หม่ำเต็มที่จ้า..