เขาก็ให้ยืมมาใช้ได้ตั้งนานนะ ตั้งสี่เดือนกว่าแน่ะ จนทนรอไม่ไหว ยุทธการแกะ ทึ้ง จึงเริ่มขึ้นด้วยมือของข้าพเจ้าเอง กว่าจะกำจัดไปได้หมดทั้งหัว เล่นเอาเมื่อยมือ เมื่อยแขน ตั้งสอง-สามวันเชียว จะไปให้ช่างดึงให้ ก็กลัวเขาจะทึ้งจนหัวหลุด ต้องค่อยๆแกะเอง สัญญากับตัวเองเรยว่า จะไม่ได้ต่ออีกจนกว่าจะครบหนึ่งปี หรือมากกว่านั้น ผมเสียไปตั้งเยอะเรย
และแล้ว .. เมื่อโยนผมคนอื่นทิ้งลงถังขยะไปเรียบร้อย เพราะไม่รู้จะไปคืนที่ไหน จึงนั่งกังวลกับการจะสรรหาทรงผมใหม่อีกครา เพราะตอนแรกที่ดึงออกหมด โห..โล่งไปเรย โล่งจริงๆ ผมบางงง เบา หายไปหมดหัวเรยค่า หรอมแหรมสุดๆ แถมยังเสียๆแตกปลายเต็มไปหมด เกือบทนให้หมดวันไม่ได้แน่ะ วันอังคารที่รอนั้นช่างเป็นวันที่ทรมานและยาวนานสิ้นดี เห่อ..วันพุธเขาห้ามตัดผมหรอ ไม่สนจัย ต้องจัดการให้เรียบร้อย
ทรงนี้ได้มาจากร้านตัดผมในห้างคาร์ฟู พระรามสี่ เดินๆไป ไม่รู้จะเจอหรือป่าวหรอก แต่ผ่านแถวนั้นพอดี และไม่มีเวลากลับมาตัดแถวบ้าน เออ..แต่โชคดีแฮะ เจอช่างเก่ง ออกแบบให้ด้วย เพราะเราเองยังไม่แน่จัยเรยว่าจะตัดแบบไหนดี วันแรกที่ตัดออกมา ไดร์เสร็จ เปรี้ยวจี๊ดดดเรย ขอบอก ฮ่า
เห่อ..มีความสุขจัง ได้ผมสวยถูกใจในราคาสามร้อยบาทเท่านั้น คราวหน้าไปตัดที่นี่อีกดีกว่า ของเขาดีนะ เห็นว่าเป็นช่างเรียนจากทีมชิเชโด้ แต่ผมเก่าที่ดัดไว้ มันยังขจัดออกไปไม่หมดเรยอ่ะ พอไดร์เอง มันก็ไม่เรียบและชี้โด่เด่อยู่ข้างๆ ไม่เป็นรัย นิดหน่อย เอามือคอยจับเอา อิอิ เรยได้เอาบรรยากาศโล่งๆในที่ทำงานมาให้ดูด้วย นั่งทำงาน นั่งกินข้าว นั่งถ่ายรูป อยู่ที่เก้าอี้ตัวเดียวกันนี่แหละ
ช่วงนี้ไดเงียบเหงาจัง ไม่มีเพื่อนๆแวะเวียนมาทักทายกันมั่งเรย คิดถึงทุกคนจัง หายไปไหนกันหมดนะ?
อ่ะโห แอ๊บเด็ก เชียว คุณพี่สาว...
ตอบลบแหมๆ นู๋ก้ออยากตัดเหมือนกัน แต่ เสียดายอ่ะ
เด๋วไปดัดให้มันเสียเยอะๆก่อน ค่อยว่ากัน
ปล.นู๋ก้อเข้ามาบ่อยน๊า ไม่ได้หายไปไหน คิดถึงๆ
จ้า ก้อมีอยู่คนเดียวนี่แหละ ที่เข้ามาทักทาย คนอื่นหายโมด
ตอบลบอิอิ มีแต่คนทักว่าตัดทรงนี้แร้วดี วู้วว..