ออกเดินทาง วันที่ 30 ธันวาคม 50 กว่าจะกลับถึงกรุงเทพก็ วันที่ 2 มกราคม 51 ข้ามปีพอดี
เมื่อมีเขา เราก็ต้องไต่ขึ้นไปให้อยู่บนยอดให้จงได้ ฮ่า.. นี่เป็นคติประจำใจหรือป่าว? ไม่แน่ใจ แต่ที่นอนทำท่าสดชื่นอยู่นี่ เป็นยอดคอกหมู สุดชายแดนไทย-พม่า ตรงนี้มีทหารเฝ้าประจำการณ์อยู่กันพร้อมหน้า ใครอย่าได้แหยม
ขอบอกว่า ถึงแม้จะเป็นบ้านไร่ในหุบเขา แต่สวยเก๋ ล้ำสมัยยิ่งกว่าบ้านในกรุงเทพอีกนะยะ มีจานดาวเทียม สามารถมีอินเตอร์เนตใช้ได้ย่ะ ดูสภาพบ้านเขาซะก่อน ตอนนั้นเราต้องกลายเป็นแรพโย่ว เพราะอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 10 องศา จี๊ดดด..
แต่ตอนกลางวันค่อยอุ่นหน่อย ใส่เสื้อแขนกุดได้ นั่งตำสัมตำจากมะละกอที่ไปเด็ดมาจากต้น อร่อยหรือป่าว ? อันนี้ไม่แน่ใจ คิคิ
ขอขอบคุณ ผู้มีอุปการะคุณทั้งสองท่านมา ณ โอกาสนี้ คุณพ่อใจดีของจี กับคุณเพื่อนจี ก่อนกลับยังพามานั่งกินอาหารป่ารสเด็ดที่ร้านนี้อีก สุดยอดดด..!!!
อ้อ..ขอแถมรูปเพื่อนใหม่อีกซักใบ สองใบ สามใบ ก่อนจะลา..
คุณงูเห่าตัวนี้ พบกันโดยบังเอิญบนทางจะขึ้นเขาคอกหมู ลำตัวไม่ใหญ่มากมาย แค่ประมาณ 2 เมตรกว่ กว่าจะถ่ายได้ พี่แกก็เอาหัวเข้าไปหลบซะแระ ขี้อายน่ะ เห่อ..
คุณจอร์จค่ะ เขาชื่อคุณจอร์จ ตัวแสบเชียวล่ะ บังอาญกัดมือช้าน หนอย..
หุหุ เที่ยวเพลินสำราญใจเชียวคะพี่มี่
ตอบลบช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าเม้นเลยอ่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ
ยุ่งๆอ่าค่ะ
พี่มี่ถ่ายหางหูเง่าได้ ว้าวววว เยี่ยมมาก
แต่เป็นหนูึึคงหนีมันไปไกลๆดีกว่า
งูเนี่ย หัวงูยิ่งไม่เอาใหญ๋ 555
สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะพี่มี่
ขอให้สิ่งศักดิ์คุ้มครองพี่มี่นะคะ
อิอิ เิดินทางบ่อยมากอ่ะ
เงินทองไหลมาเทมาไม่ขาดสาย
ยิ่งกว่าน้ำป่าทะลัก แหะๆ
มิสๆๆจ้า
ปล.ไหลมาเยอะขนาดนั้นก็แบ่งน้องคนนี้ด้วยนะคะ อิอิ
อู้ว..น้ำฝนอวยพรซะเยอะแยะ จะรับไหวมั๊ยเนี่ย? ฮ่าๆ
ตอบลบขอให้พรเหล่านั้น ส่งผลให้น้องฝน พบเจอแต่ความสุขความเจริญเช่นกันจ้า .
อยากลองชิมเนื้องูเห่าดูจัง...พี่เคยลองยังอ่ะ??
ตอบลบบร้า..กรี๊ยยย...
ตอบลบนังมิ้งค์เนี่ย คิดได้งัย???
(รู้งี้เรียกไปจับเจ้าตัวในรูปดีกว่า)
เง้อๆๆ เจ๊ยังกล้าไปถ่ายมันได้น่อ..??
ตอบลบ