อำลา

วันนี้เป็นวันอีกวันหนึ่ง ที่เราชาวไทยต้องสวมใส่เสื้อผ้าสีดำกัน ซึ่งเราใส่กันมาจริงๆจังๆตั้งแต่วันหลังจากปีใหม่วันเดียวเท่านั้น แล้ว

อันเนื่องมาจาก การสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาฯ ปีนี้จึงเป็นปีแห่งสีดำก็ว่าได้ จากความรู้สึกของเรานะ เพราะไม่ว่าจะเรื่องนี้ แล้วยังอีกหลายเรื่องที่คนไทยต้องสูญเสีย เหตุการณ์นองเลือด เงินทองในกระเป๋าลดวูบวาบหายไปไหนไม่รู้ ข้าวของเครื่องอยู่กินใช้ แพงขึ้นจนบางอย่างจับต้องไม่ได้ น้ำมันแพงจนต้องจอดรถทิ้งไว้ แล้วเดินไปขึ้นรถเมล์ อย่างนี้ก็มี

แต่เรื่องของเรา กลับยิ่งขุ่นมัวยิ่งกว่าสีดำของปีนี้เสียอีก หมอดูคนหนึ่งเคยทักไว้เมื่อปลายปีที่แล้วว่า อย่าใส่สีดำ เพราะยิ่งจะทำให้ชีวิตเราย่ำแย่ลง ความจริงเราเองก็ไม่ได้นิยมชมชอบสีดำอะไรมากมาย เพียงแต่วาใส่เพราะไม่อยากคิดมาก เป็นคนขี้เกียจแต่งตัวว่างั้นเหอะ ตอนนี้จำเป็นต้องใส่ต่ออีกซักสองวัน หวังว่าไอ้ที่เลวร้ายอยู่แล้ว จะไม่เลวร้ายหนักลงไปยิ่งกว่าเดิมนะ

เมื่อมีการพบเจอ ก็ต้องมีการลาจาก เป็นสัจธรรมที่ยั่งยืนเสียยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด

ถึงเวลาจริงๆแล้วล่ะ ที่เราจะต้องอำลาจากสิ่งเดิมๆ ตลอดช่วงระยะเวลาสองถึงสามปี โดยเฉพาะปีนี้ซึ่งเป็นปีที่เราเสียน้ำตามากที่สุด แต่ต่อไป เราจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว...

หลังจากภาวะแห่งสีดำผ่านพ้นไป ท้องฟ้าและโลกใบนี้คงจะกลับกลายเป็นสีที่สดใสมากขึ้นกว่าเดิมนะ



คิดถึงก๋องก๋อยจัง....ลูกแม่



..........................