Happy New Year 2009!

January 1' 2009

Happy New Year 2009 Salzburg/Austria Yeh!!!!

เช้าวันปีใหม่ปีนี้ของเรา เริ่มต้นขึ้นอย่างชุ่มฉ่ำเพราะหิมะที่โปรยปรายลงมาตั้งแต่เช้ามืด และเรื่อยไปตลอดทั้งวัน เรียกว่าวันนี้เป็นวันเดินตากหิมะจริงๆจังๆเลยก็ว่าได้

นัดกันตื่นก่อนสิบโมงเช้า แป้งมาเคาะที่ห้องแล้วรีบเดินไปเปิดหน้าต่างเรียกให้เราไปดูหิมะที่กำลังโปรยปราย ตอนแรกก็ยังคิดว่าคงตกไม่นานเกินเที่ยง ไหนได้ ทั้งวันเลย ต้อนรับปีใหม่แท้ๆ แล้วเพิ่งรู้นะว่า หิมะที่ตกลงมาใหม่ๆนั้น จะเป็นรูปดาวหลายๆแฉกตามสัญลักษณ์ดาวๆที่ฝรั่งเขาติดไว้หน้าร้านจริงๆ สวยมากเลย

ว่ากันถึงเมืองนี้หน่อย salzburg เนี่ยเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สวยงามอีกเมืองหนึ่งของออสเตรีย และคำว่า salz นั้นแปลว่า เกลือ หรือ salt ในภาษาอังกฤษอ่ะแหละ แสดงว่าที่นี่ต้องมีแหล่งเกลือธรรมชาติแน่ๆ มีจริงๆด้วย แต่ว่าไม่รู้มันอยู่ตรงไหน ฮี่ๆ และเกลือนี่สำคัญมากๆสำหรับประเทศที่มีหิมะตกเยอะๆ เพราะเกลือสามารถละลายหิมะและป้องกันไม่ให้มันตกลงมาทับตรงจุดที่โรยเกลือไว้ได้ด้วย ซึ่งเราจะเห็นรถตักหิมะที่ขับกวาดหิมะข้างหน้า ด้านหลังก็ปล่อยเกลือโรยตามทางมาเรื่อย พอมาเห็นของจริงถึงเข้าใจว่าเขาอยู่กันได้ยังไง เพราะถ้าไม่มีเกลือ ชาวบ้านชาวเมืองคงไม่ต้องขับรถออกจากบ้านไปไหนกันได้แน่ๆ

ที่เล่ามาทั้งหมดยังไม่ได้ตรงกับรูปทั้งสามที่เห็นไล่ลงมาเลย คราวนี้มาเรื่องนี้บ้าง อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญคือเมืองนี้เขาผ่าภูเขาทั้งลูกมาสร้างเป็นเมืองนะ อ่ะ..ย้อนกลับไปดูที่รูปแรกก็ได้ ข้างหลังที่ยืนนั่นเหมือนกำแพง แต่เป็นกำแพงหินผาประมาณกึ่งกลางของภูเขา ยอดเขาไม่สูงมากจนเกินที่จะขึ้นไปสร้างสิ่งปลูกสร้างได้ เราไม่ได้ขึ้นไปดูกัน เห็นว่าเป็นพิพิธภัณฑ์อะไรซักอย่าง ส่วนรูปที่สองและสามนั้น เรากำลังเดินอยู่ในอุโมงค์ใต้ภูเขาลูกนี้กัน ซึ่งบ้านเราก็เรียกใต้ดิน แต่นี่มันไม่ถึงกับมีพื้นดินและอยู่ใต้ลงไป นึกเอาเองละกัน แต่ว่าที่เก่งคือ เขาสร้างอาคารที่จอดรถเป็นหลายๆชั้นใต้ภูเขาลูกนี้น่ะสิ ตามทางเดินก็มีรูปปั้น ปฏิมากรรมสวยงามติดไว้ให้นักท่องเที่ยวชมด้วย เก๋จริงๆค่ะ

เห็นสัญลักษณ์ขนมปังม้วนเป็นเลขแปดนั่นป่ะ? ของเจงต้องที่นี่จ้า ต้นกำเนิด อั๊นตี้แอนท์ ไม่ได้ลองชิมหรอกเพราะเห็นอย่างอื่นน่าหม่ำมากกว่า อาหารเช้าของพวกเรา ยืนกินกันท่ามกลางหิมะ ได้บรรยากาศมั่กๆ

นิโคไปด้อมๆมองๆ ท่าทางอยากกิน(เพราะคนนี้ชอบกินขนมเหมือนผู้หญิงเรย เม้าท์ค่ะ) ฮี่ๆ แต่ว่าเรากะแป้งหันไปเอาชีสร้อนๆโปะขนมปังเยอรมันอันหย่ายยักษ์มากินกัน แต่กินยังไงก็กินไม่หมด ต้องเก็บยัดใส่กระเป๋าไว้กินต่อ เดินไปซื้อน้ำองุ่นต้มมาดื่ม รสชาดไม่ได้เรื่อง สู้น้ำก๊อกศักดิ์สิทธิ์ที่รองมากินฟรีก็ไม่ได้

หน้าต่างร้านนี้เต็มไปด้วยเกลือที่เอามาทำเครื่องประดับ สวยงาม ตอนแรกเราไม่รู้ว่าเป็นอะไร แป้งบอกเนี่ยเกลือยังไม่เชื่อ แป๊บเดียวเจ้าของร้านเอาผลึกเกลือออกมาวางโบะหน้าร้านให้มันละลายหน่อย ยืนยันด้วยก้อนใหญ่ถึงได้อู้หู .. ว๊าว!!

วันนี้ถ่ายรูปมากพอๆกับการเดินย่ำเท้าของพวกเรานั่นแหละ เดินกันทั้งวันจริงๆ แต่ไม่เหนื่อยนะเพราะหิมะและอากาศด้วยแหละ ถ้าซูมรูปดูดีๆ จะเห็นในหลายๆรูปมีหิมะที่กำลังโปรยลงมาด้วย

สามเหลี่ยมทองคำ เอ้ย..ไม่ใช่ ไอ่สามเหลี่ยมนั่นเป็นกล่องพลาสติกที่เขาเอามาคลุมกันหิมะช่วงนี้เท่านั้นเอง ข้างในเป็นรูปปั้นทำสำคัญ แอบไปส่องดูเห็นเหมือนรูปปั้นคน น่าจะเป็นคนสำคัญน่ะนะ แต่ว่าด้านนอกของพลาสติกสิ มีสารพัดภาษาเลยค่ะ ภาษาจีน ญี่ปุ่น ก็มีนะ ช้านเรยขอสลักภาษาไทยไว้มั่ง ฮี่ๆ ให้มันรู้ ใครมาเยือน เอิ๊กๆๆ

นี่อีกปฏิมากรรมหนึ่งที่เลื่องชื่อ แต่เราจำชื่อไม่ได้อ่า มองๆไปก็สงสารคนที่ยืนข้างบนนะ ตากหิมะซะหัวขาวเชียว ไม่รู้จะไปแกล้งเขาทำไม๊?

นี่! รูปนี้เห็นฝอยหิมะชัดเจนเลย ความจริงเรากำลังตั้งใจถ่ายกังหันน้ำแบบธรรมชาติ กังหันนี้เอาไว้ผลิตพลังงานอะไรสักอย่าง แต่คงไม่เยอะมากเพราะไม่ได้ใหญ่โตอะไร แล้วมันก็ตั้งอยู่หน้าสุสารด้วย เข้าใจว่าคงจะทำอะไรให้สุสารน่ะ

จากมุมมองของแป้ง ขณะที่เรากำลังส่องกังหันน้ำอยู่ มานก็ส่องเราจากข้างหลัง ฮ่า แจ่มจ้า

เดินเข้ามาตามหาสุสารของโมสาร์ทกัน แต่หาไม่เจอ เลยเดาว่าเขาน่าจะเก็บไว้ในอาคารที่ใหญ่ๆข้างหน้านี่มากกว่า แต่ความรู้สึกของการเข้ามาเดินชมสุสารที่นี่ผิดกับที่อื่นเยอะเรย เพราะไม่น่ากลัวแต่กลับสวยงามน่าเดินชมมากๆ มีคนมาประดับตกแต่งหลุมศพช่วงคริสมาสต์เยอะเลยด้วย

ข้างหลังเรานั่นก็อีกหนึ่งรูปปั้น เป็นม้าล่ะ สวยงามเชียว แต่ก็โดนครอบด้วยพลาสติกเหมือนกัน เพราะหิมะสามารถกัดกร่อนทำลายรูปปั้นได้

เดินมาเรื่อย เจอลานสเก็ตน้ำแข็งของแท้ มีรองเท้าให้เช่าเล่นได้ด้วย แต่ไม่กล้าหรอก กลัวล้มปากแตกขายหน้าฝรั่งเขา ลานไม่ใหญ่มาก แต่ที่สำคัญมันได้บรรยากาศน่ะ

หน้าลานสเก็ตเลยเป็นร้านกาแฟและเบเกอร์รี่ที่อร่อยที่สุดของเมืองนี้ ได้รับรางวัลมาแล้วหลายปีซ้อน มีประวัติอันยาวนาน เราจัดแจงนั่งเลย โต๊ะก็แน่นเอี๊ยดกว่าจะกระโดดไปเกาะได้ พอได้คาปูชิโน่กับเค้กชอคขาวกับชีสแล้ว อ้าม..หยั่มๆๆๆ โลกสว่างขึ้นเยอะเรยอ่ะ

มีแรงเดินต่อ ไปเจอร้านไข่เข้า เขาเอาไข่มาประดิษฐ์เป็นไข่สวยงามตกแต่งต้นคริสมาสต์ แต่ละแบบสวยๆทั้งนั้นเลย เราว่าที่นี่น่าจะเป็นต้นกำเนิดของการประกวดไข่ประดิษฐ์แน่ๆ มีหลายร้านมาก เป็นโซนไข่โดยเฉพาะ

ร้านขายของที่ระลึกเล็กๆ แต่ราคาไม่เล็กนะคะ แพงกว่าในร้านกระจกอีก เดาเอาว่าคงขายลำบากมากว่า เพราะหนาว จึงต้องตั้งราคาสูงกว่าในร้านกระจก

อุ๊ย..หุ่นเดี๊ยนน่ะ แจ่มกว่านี้อีกค่า ไม่ได้โม้ โหะๆๆๆ (นังแป้งยัดเยียดให้ไปยืนเทียบให้ได้เชียว ชอบนัก แต่พอเข้าร้านขายของพวกนี้จริงๆ ไม่กล้าซื้อกลับมาใส่ให้สามีดูสักตัว)

ชอบจริงๆ ของตกแต่งเนี่ย สวยๆทั้งน้าน เขาขายกันเยอะแยะเลยด้วย เป็นโซนๆไป

หน้าร้านกาแฟอีกร้านหนึ่ง มีต้นคริสมาสต์สองต้นยืนตากหิมะเป็นช่องให้คนเข้าไปแอบถ่ายรูปได้พอดี เอาซะหน่อย แชะๆๆๆ

ฮ่าๆ เราตั้งกล้องไว้เพราะตอนนี้ไม่อยากใช้แฟรช พอไม่ใช้แฟรชมือมันจะสั่น เลยเรียกแป้งเข้ามากระโดดโลดเต้นด้วย ไหงท่าไอ่แป้งออกมาเป็นลิงยังงั้นก้อไม่รุ หัวเราะกันกลิ้งเรยอ่ะ กรั่กๆๆ (แอบเอามาลงนะเนี่ย มานรู้เด่วโดนตบ)

แฮ่ม..มีรูปอุบาทว์ก็ต้องมีรูปสวยสิเนอะ ตั้งใจถ่ายสวยเอาวิวกันซะหน่อย นี่ยืนกันอยู่บนดาดฟ้าของพิพิธภัณฑ์หอศิลป์ ที่นี่ก็มีชื่อเสียงนะ แต่จำชื่อไม่ได้อีกแหละ แห่ะๆ ด้านล่างเห็นวิวเมืองซอลท์บูคเกือบทั้งเมืองเลย มีแม่น้ำเล็กๆไหลผ่านเมืองนี้ด้วย บ้านช่องทุกหลังคาคลุมด้วยหิมะหมดวันนี้

งานศิลป์เดียวที่เป็นที่รักของผู้พบเห็น แย่งกันจูบใหญ่เชียวเรา แต่มีบางคนนะ เอามือไปอุดจมูก แหย่ปากเขามั่งล่ะ น่าสงสารเชียว โถๆๆๆ แค่มีแต่หัวดำๆ แล้วเขาเอามาเสียบตากหิมะจนหัวขาวแบบนี้ก็แย่พอดูแล้วเนอะ ยังมาแกล้งหัวอีก

วันนี้จบลงที่นี่ แล้วเราก็กลับไปพักผ่อนเล็กน้อยที่รร. หายเหนื่อยจึงเดินไปนั่งกินสปาเกตตี้ร้านอาหารอิตาเลี่ยนใกล้ๆกับรร. ไม่แพงเลยร้านนี้ อร่อย พิซซ่าอบสดๆ น่ากินมากเลย(คนนวดแป้งก็น่ากิน อะหุ อะหุ)