ชีวิตวันนี้ดูแปลกไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่มากจนเกินรับไหว เพราะมากกว่านี้ก็เคยต้องทนและผ่านมาแล้ว
เวลาแต่ละวันที่ผ่านไป หมดไปกับการทำงานซะเป็นส่วนใหญ่ เพราะเป็นเรื่องเดียวที่เป็นเหมือนชีวิตที่แท้จริงของเรา สิ่งอื่นๆจึงดูเหมือนจะเป็นองค์ประกอบไปเสียหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง กิน เที่ยว อยู่ หรือ อะไรต่อมิอะไร
เมื่อต้องกลับมาใช้ชีวิตตามลำพังอย่างแท้จริงอีกครั้ง เราจึงต้องเพิ่มความรู้สึกที่จะทำให้เราอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปขึ้นอีกหน่อย เช่น การไปดูหนังที่ชอบ เรื่อง Twilight แล้วได้ซึมซับเอาเสน่ห์ของแวมไพร์ตัวจริงกลับมาด้วย(อิอิ Robert Pattinson) อ่านหนังสือที่น่าสนใจและให้ความรู้สึกดีๆ เช่นเรื่องที่เรากำลังอ่านอยู่ตอนนี้ ๐พิชิตฝัน๐ หรือ Lionheart ที่เขียนโดยนักเดินเรือหนุ่มนาม Jesse Martin เขาเป็นคนที่ทำสถิติการเดินทางด้วยเรือใบรอบโลกเพียงลำพังโดยไม่มีการช่วยเหลือใดๆ ด้วยวัยเพียง 17 ปี เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในโลก เมื่อ 10 ปีที่แล้ว เขาทำได้และเขียนมันออกมาเป็นหนังสือเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คนอีกมากมายบนโลกใบนี้ที่ยังไม่รู้สึกตัวว่า ควรจะอยู่เพื่ออะไร? (เช่นเราหรือป่าว?)
นอกจากนี้ อีกสิ่งหนึ่งซึ่งจะทำให้ชีวิตเราโดดเดี่ยวอย่างสมบูรณ์แบบ คือ การเดินทางคนเดียว แต่อาจจะยอมรับการช่วยเหลือจากคนรอบข้างนะ (ไม่เก่งอย่างเจสซี่หรอก) หลายครั้งที่ผ่านมา เมื่อเรารู้สึกว่าชีวิตมันไร้ค่า น่าเบื่อ เราจะออกเดินทางเพื่อหาความหมายของชีวิตเพิ่ม และเกือบทุกครั้งเราได้มันกลับมาด้วยทุกครั้ง ไม่ว่าความหมายนั้นจะดีหรือไม่ดียังไงก็ตาม แต่ทุกอย่างมันมีความหมายกับชีวิตเราทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางไปทั่วประเทศไทยคนเดียว ค้นหาสถานที่ที่ไม่เคยไป แล้วก็ไปเอง และการเดินทางครั้งสำคัญที่เราไปใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ซึ่งตอนนั้นสิ่งที่เราได้กลับมาคือความอดทนและความหมายของการมีชีวิตอยู่จริงๆ
เมื่อชีวิตกลับคืนสู่สังคมเดิมๆ การดำเนินรอยทางจึงเริ่มเหมือนคนอื่นๆอยู่พักใหญ่ๆ แต่มันก็เป็นอยู่แบบนั้นได้ไม่นาน วันนี้เราจึงกลับมาสู่สภาพเดิมอีกครั้ง และเริ่มต้นการเดินทางคนเดียวจริงๆ อีกที...
สิ่งหนึ่งที่ดีที่สุด ที่เราถือว่าเป็นโชค คือการที่เรายังมีเพื่อนที่ดีที่สุด เพื่อนที่พร้อมให้ความช่วยเหลือ เกื้อกูล และไม่ทิ้งกันยามยาก ถึงแม้เพื่อนจะไม่ได้อยู่ใกล้เราเลยซักคน แต่ดีเสียอีกที่ทำให้เราได้รู้ว่า เรายังมีที่หมายให้ไปในวันข้างหน้า
การเดินทางครั้งใหม่ของเรา จึงจะเริ่มต้นในอีก 10 วันข้างหน้านี้ ไปหาเพื่อนแป้งและนิโค ที่เยอรมัน..
วันหลังไปยืมหนังสือมาอ่านมั่งได้ป่ะ หลายเล่มอยากซื้อ แต่ไม่ค่อยมีเงิน แหะๆๆ
ตอบลบที่จริงแล้ว ชีวิตพี่มี่บางทีก้อดูดีกว่าชีวิตนกนะ
คิดถึงจัง (อ่านทริปปายหมดแล้วนะ แต่ทำไมเม้นท์หน้าเก่า ๆ ไม่ได้)
ตอนนี้เม้นท์ได้หมดทุกหน้าแร้วดิ อิอิ
ตอบลบได้เรย เอาไว้ว่างๆเจอกัน จะจัดไปให้ยืมเป็นชุดเชียว ฮี่ๆ แต่ห้ามยืมลืมนะ..หนังสือนั้นมีความหมาย อ่านอีกเมื่อไหร่ก้อด้าย หวงๆๆ ฮ่า..